แม้จะมีร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดบางแห่งพยายาม "บรรจุ" เมนูมันฝรั่งทอดเอาไว้ในรายการอาหารของตน และโฆษณาสรรพคุณว่ามันอยู่ใน 1 ใน 5 หมวดอาหารที่ร่างกายต้องการในแต่ละวัน หรือขนมกรุบกรอบบางยี่ห้อพยายามบอกว่า มันฝรั่งทอดของตนนั้น มีคุณค่าทางโภชนาการ เช่น คลอเลสเตอรอลเป็นศูนย์ ฯลฯ แต่ไม่ว่าอย่างไร ดูเหมือนมันฝรั่งทอดจะไม่ใช่อาหารที่ร่างกายต้องการอย่างแท้จริง อย่างที่สื่อโฆษณา หรือธุรกิจร้านอาหารต้องการให้เป็น เพราะในการรับประทานอาหารชนิดนี้บ่อยเกินความจำเป็นอาจนำมาซึ่งโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ได้มากมาย หนึ่งในนั้นคือโรคอ้วน และโรคเบาหวานที่ยากแก่การจะรักษา และทำให้ร่างกายกลับคืนสู่สภาพปกติ

แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ชีวิตส่วนหนึ่งของครอบครัวสมัยนี้ ผูกพันกับแบรนด์อาหารที่กล่าวมาข้างต้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สังเกตจากการเดินห้างในยามเย็นของครอบครัวไทยยุคใหม่ ที่มักพึ่งร้านอาหารตามศูนย์การค้าเป็นครัวของครอบครัวแทนการกลับบ้านทำอาหารรับประทานเหมือนในอดีต

อาหารที่เสิร์ฟตามร้านอาหารเหล่านี้บางแห่ง ก็ให้ตัวเลือก "มันฝรั่งทอด" แก่ลูกค้า และเสิร์ฟในปริมาณที่มากเกินกว่าความต้องการของร่างกาย (แต่อาจไม่มากเกินความต้องการของลูกค้าก็เป็นได้)

เมื่อรับประทานหมด เป็นไปได้ว่า เฉพาะปริมาณมันฝรั่งทอด 370 กรัมอาจให้แคลลอรี่แก่ร่างกายเกือบครึ่งหนึ่งของความต้องการพลังงานในแต่ละวัน (อ้างอิงจากการรายงานของเดลิเมล)

ในประเทศอังกฤษเอง ก็มีความพยายามที่จะรณรงค์ให้เสิร์ฟมันฝรั่งทอดในปริมาณที่ลดลง เพื่อต่อกรกับโรคร้ายเช่น เบาหวาน และโรคอ้วนอยู่เช่นกัน เพราะในปัจจุบัน มีประชากรในวัยผู้ใหญ่ 25 เปอร์เซ็นต์เป็นโรคอ้วน และที่น่าตกใจก็คือ ในประชากรกลุ่มเด็กเป็นโรคอ้วนไปแล้วถึง 16 เปอร์เซ็นต์ แถมผู้เชี่ยวชาญยังคาดการณ์ด้วยว่า ตัวเลขเหล่านี้จะยิ่งเพิ่มสูงต่อไป โดยในปี 2050 เป็นไปได้ว่า ประชากรวัยผู้ใหญ่ 60 เปอร์เซ็นต์จะป่วยด้วยโรคอ้วน และในเด็กจะเพิ่มขึ้นเป็น 25 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งนั่นก่อให้เกิดค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพจำนวนมหาศาล อาจแตะหมื่นล้านปอนด์ต่อปีเลยก็เป็นได้

หันมามองประเทศไทย อาจมีเพียงกุมารแพทย์บางท่านออกมาให้คำแนะนำแก่พ่อแม่ผู้ปกครอง แต่ยังไม่มีควบคุมการรับประทานอาหารชนิดนี้อย่างจริงจังจากหน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบ จึงเป็นไปได้ว่า ความรู้เท่าทันของผู้บริโภคบางกลุ่มจึงยังมีน้อย และเต็มใจ "สั่ง" อาหารเหล่านี้มารับประทานด้วยความเอร็ดอร่อย หารู้ไม่ว่ากำลังนำภัยเข้าสู่ตัว นั่นยังไม่สำคัญเท่า การบังคับใช้กฎหมาย และการเอาผิดกับผู้ประกอบการที่ละเมิดสิทธิของผู้บริโภคในบ้านเรานั้น อ่อนด้อยกว่าต่างประเทศอยู่หลายเท่าตัว จึงอาจเป็นไปได้ว่า สุดท้ายแล้ว หากประชากรของไทยเราเองทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต้องป่วยด้วยโรคเบาหวาน หรือโรคอ้วน ก็คงหาผู้รับผิดชอบได้ยากเต็มที

ที่มา เว็บไซต์ผู้จัดการ คอลัมน์ Life & Family